Igor Meniok ( (7.05.1973 - 5.03.2005). In memoriam

Minęła dwudziesta rocznica śmierci Igora Menioka, założyciela Centrum Polonistycznego Uniwersytetu w Drohobyczu, inicjatora przedsięwzięć dedykowanych Brunonowi Schulzowi, takich jak Muzeum Pokój Brunona Schulza i Międzynarodowy Festiwal Brunona Schulza, dzięki którym – poprzez ich konsekwentny rozwój – Drohobycz stał się swoistym centrum światowej schulzologii, a drohobycki SchulzFest znanym i prestiżowym wydarzeniem kulturalnym Ukrainy oraz w przestrzeni polsko-ukraińskiego dialogu kultur.

Igor Meniok pochodził z Drohobycza, tu ukończył Uniwersytet, w którym potem pracował. Z jego inicjatywy 5 listopada 2002 roku otwarto Polonistyczne Centrum Naukowo-Informacyjne jako samodzielną jednostkę Uniwersytetu w Drohobyczu, chociaż działalność poprzedzająca jego oficjalne otwarcie ma dłuższą historię.

SCHULZOWSKIE POCZĄTKI, INICJATYWY
Zainicjował Międzynarodowy Festiwal Brunona Schulza, który co dwa lata odbywa się od 2004 roku (pierwsza edycja w lipcu tegoż roku).
Doprowadził do otwarcia 19 listopada 2003 roku tzw. wersji wstępnej Muzeum Brunona Schulza w jego dawnym gabinecie profesorskim jako nauczyciela rysunków (sala 33 w dawnym Gimnazjum Jagiełły, obecnie rektorat Uniwersytetu).
Był pomysłodawcą Studenckiego Teatru „Alter”, który swą pierwszą sztukę „Demiurgos plus” według prozy Brunona Schulza wystawił 16 lipca 2004 r. w ramach Pierwszego Festiwalu.

DIALOG MIĘDZYKULTUROWY
Pełen inicjatyw i konkretnych pomysłów, potrafił Igor Meniok przekonywać do swych idei i nadawać im form instytucjonalnych, wcielać w życie.
Nawiązywał kontakty, które były początkiem tego, co dzisiaj nazywamy sieciami współpracy. Obecnie to norma, ale wtedy były to pionierskie przedsięwzięcia.
Był bardzo aktywny w rozwikłaniu pozornych tajemnic wywiezienia w maju 2001 roku z Drohobycza do izraelskiego Jad Waszem tzw. fresków Brunona Schulza. Zresztą właśnie to wydarzenie stało się kluczowe dla podjęcia nie tylko w Drohobyczu tematyki relacji polsko-żydowsko-ukraińskich jako dziedzictwa wspólnej historii, w czym konsekwenta postawa Menioka miała zapewne decydujące znaczenie.

DOROBEK POZOSTAJE
W 10. rocznicę śmierci Igora Menioka, a więc przed dziesięciu laty, odbyło się w Drohobyczu memorialne spotkanie przygotowane przez teatr Alter w Willi Jarosza. Pokazano wtedy po raz pierwszy archiwalne materiały video ze wspomnieniami Igora Menioka i zapisy inicjowanych przez niego wydarzeń.
Teraz, w jego dwudziestą rocznicę śmierci tego rodzaju upamiętnienie nie miało miejsca. Środowiska młodych ludzi, którzy dorastali w pracy z teatrem „Alter” (de facto już nie działa) czy w ogóle w aktywności w czasach nowych przemian na Ukrainie, rozproszyły się, interakcje personalne osłabiła pandemia, a teraz stan wojny stawiający inne wymagania i obowiązki.
Jednakże właśnie siła SchulzFestu, odbywanego mimo pandemii i wobec wojny – jako front kultury, jest w tych czasach formą pamięci.
***

Grób Igora Menioka znajduje się na cmentarzu przy ul. 22 stycznia (pierwsza część, sto metrów od wejścia, po niej „wyżej” – część wojenna). Przy grobie stoją charakterystyczne trzy wysokie tuje.   

gj